Kendimi görüyorum...

September 2, 2018

 

 

 

 

Doğal ol, doğal davran, doğal ol, doğal ol... bedene düşmeyince hiçbirşey doğal değilmiş meğer. Önce beden açılacak hemen yanında zihin. 


Düşünüp duruyorum, hesaplar yapıyorum ama en gerçek sandığım para bile sanal. "Düşündükçe" aydınlanacağımı zannediyordum da aydınlansam bile aydınlatamam gibi geliyor bana.

Düşünceler tam ve net olarak karşı tarafa aktarılmaz, bununla ilgili birşeyler yazmıştım daha önce, "bardak" metaforu ile.

 

Ayakta dur, başını dik tut, elleri serbest bırak dediğinde işte o zaman aydınlanma başlıyor. Nefes bedeni rahatlatıyor, beden zihni sadeleştiriyor.


Yoga yap, dans et, namaz kıl... ya da sadece AYAĞA KALK. Ama hareket et. Bak neler oluyor.

Ağaç ağaç gibi kokuyor, su mis gibi yansıtıyor, yoldaki köpek geliyor yanına sokuluyor, oluyor bunlar.

Bir de Raw Food ekledim bugün deneyimlerime. (Bakın okudum, anladım, dinledim demiyorum, gittim denedim) 5 gün sürecek. Pişmemiş otlar ve sebzeler yiyoruz, üstüne bir de doyuyoruz.

Hafifledim, çok hafifledim. 

 

 

Daha, daha çok, daha hızlı, daha güzel, daha, daha, daha... derken gün yetmiyor... hiçbirşey için zaman kalmıyor şehir hayatında ... 

 

Burada hiçbirşey yapmıyoruz, öğreniyor, deneyimliyor, yürüyor, yüzüyor, geziyoruz. Bir gün birkaç gün gibi geliyor hepimize. Öyle çok zaman var ki herşey için.

 

Fazlasını istemediğimde kat kat fazlası geliyor...

Yoga anlatıyorum, yemek yapıyorum, dağ yürüyüşüne çıkıp zirveden manzara izliyorum.

Pek çok mesaj geliyor, ne iş yapıyorsunuz diye? Yaşıyorum, yaşamak en güzel sanatmış meğer... parmaklarımın ucundan dokunan, dökülen, dans eden enerjiler etrafımdakileri de iyi ediyor, beni de. Bu yaşamda bu bedeni sevdim. Biraz daha işim var :) 

 

 

 

Dünyanın merkezi bastığımız her nokta. Benim için de Ege Üniversitesi Hastanesi Engelli Çocuk Rehabilitasyon Merkezi.
Çölde bir vaha, bir mabed orası. Havası başka, suyu başka. İnanın nefesim değişiyor orada.

Her konuşma bir üretime dönüyor, hem de bu üretim karşılığında, oluşunda, sırasında, bitişinde sadece sevgi ve anlayış var.

Bir ara sevgiden geçtim de dünya derdine daldım... aldım ağzımın payını...

Bir iş yaparken para, pul, hedef gözetmemek gerek. İçten gelsin, paylaşım olsun... o çıkıp gidip ulaşacağı yeri buluyor. Sonra para da geliyor ama iç huzuruyla birlikte.

Bugün bir kez daha tasdikledim güzel güzel.

Neden bu fotoğrafın altına yazdım biliyor musunuz a dostlar? Şapkamın tepesinde "Varyemez Amca" oturmuş da ondan :) 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

You Might Also Like:

Maharet...

September 25, 2018

Dans edin size çıksın...

September 14, 2018

1/15
Please reload