İnsanin olduğu her yerde sanat var...

May 26, 2018

 

 

 

Bilip de kendime bile anlatmadığım ne çok hikaye biriktirmişim şu hayatta. Dokumada 21. yılım bu yıl, sağ kolumu kullanamadığım zamanlarda bile günde en az bir sıra dokudum. 

Emek verince çizdiğimiz "çöpten adam" da olsa değerli oluyor. Çöpten adam demek dile yerleşmiş. Pek çok şeye yeteneği olan onca arkadaşım hep bu deyimi kullanıp kendini sanattan uzak görüyor.

Evimize seçtiğimiz perdenin deseni, üzerimize giydigimiz giysinin rengi, çalıştığımız masanın üzerine koyduğumuz çiçek veya eşyalar, arabamıza aldığımız aksesuarlar ve dahası ile hayatı güzelleştirdiğimiz her yerde sanat var. Öyle sergi salonlarında, sahnelerde değil sanat. Dilimizin ucundaki bir güzel sözde, kokladığımız çiçekte var sanat. Bildiğimizi paylaştığımız herşeyde var. Sanat demek insan demek. 

Asker'de ne iş yapıyorsun diye sordular, "sanatçıyım" diye cevap verdiğimde "burada sanat yok" diyenler komutanlarım da olmuştu. Hakan Komutanım hariç.  

Askerliğin ilk günü, askerligin el kitabını verdiler bize, ilk sayfasının ilk satırını okudum: 

 

-Askerlik sanatı... diye başlıyordu. Hiç ses etmedim. 

 

 

Bir oda buldum askeriyede; yıkadım, pakladım, tertemiz ettim ve komuıtanıma gidip gösterdim. Oda bana tahsis edildi. Islahiye 106. Topçu Alayı'nda 335. kısa dönem er olarak (çavuş rütbesini de kabul etmedim) her gece nöbet tuttum, her sabah mıntıka temizledim, her akşam askeri gazino'da ud çaldım, her gün her işi yaptım. Bir de Atatürk portresi dokuyup Alay'a hediye ettim. Ne bir teşekkür, ne bir takdir istedim. Askerliğimi bitirip sessiz sedasız memleketime döndüm. Halâ Islahiye'de Alay'ın içinde bu dokuma. Sanat bizden "bağımsız" güzel olsun istediğimiz her yerde, her şeyde.

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

You Might Also Like:

Maharet...

September 25, 2018

Dans edin size çıksın...

September 14, 2018

1/15
Please reload