Kalbe dokunmak güzel şey vesselam

February 14, 2018

 

 

Sevgililer gününde pek çok ileti arasında; kalp "yaptığım meslek", kalp "sevdiğim hobim", kalp "evcil hayvanım"... ve dahasını gördüm. 


Durdum düşündüm. Hayatımda dokuma var; kalp "dokuma"! ....Pek olmadı. Hayatımda dans var; kalp "dans"! ...Olmadı. Hayatımda yoga var; kalp "Yoga"! ...Olmuyor... birçok şey saydım... Kendimce farkettim ki beni tanımlayan tek bir yol yok. Bunların hepsi başka öğretiler gibi görünse de hepsinin özü bir. Hayatım boyunca yoga yapamam, bunu bir rutin haline getiremem. Dokumazsam yaşayamam ama onu da belli bir rutinde tekrarlayamam. 


Ben zevklerimin, yeteneklerimin, okuduklarımın, konuştuklarımın ama en önemlisi harekete geçirdiğim herşeyin bir bütünüyüm. 


Evren'den birşey istemem. Herşey Evren'in içindeyse ben nasıl onun dışında başka bir yerdeymiş, başka birşeymiş gibi ondan birşey isteyecek olurum? Ben Evren'im ⚡️ Su gibi akar giderim. Yolumu bulurum. Birikir, dolar, taşar, dökülür, süzülür ilerlerim. Buhar olurum, yağmur olurum, toprağa karışırım, durmam; deniz olurum.
Herkesin sözünü dinlerim, hep kendi fikrimi söylerim. Başkasının sözlerini yaşamadıysam konuşmam. Bunları şu saniye söylerken birazdan hepsine karşı durabilirim. 


Yokluğun içindeki varlık, tekliğin içindeki çokluk, karanlığın içindeki aydınlık... şimdi hangisi ne tarafta nasıl bilirim?
Gelen güzeliyle gelir kabul ederim. Her nefeste şükrederim. Gidenlere faydam olsun isterim. Bir tek sevgiyi sarılmak yerine başka şeylerle, başka kişilerin fikirleriyle bulacağını sananla anlaşamam.
Etrafımda hep güzel insanlar kalır nihayetinde. Kalbe dokunmak ne zaman, ne de bedel ister. Belki yarın bunu Da reddederim. 


Dünya güzel yer vesselam. Boşa gelmedik. 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

You Might Also Like:

Maharet...

September 25, 2018

Dans edin size çıksın...

September 14, 2018

1/15
Please reload