İlk nefes... duvarlar, inisiyatif

December 21, 2013

 

İlk Nefes, bir başkaldırış, duvarlara karşı koymak ve sergilenen bu duruş sırasında katı kuralların aslında ne kadar akışkan olduğunun bir simgesidir. Karşımıza çıkan her kural, bizi engelleyen her duvar aslında bir inisiyatif ile ortadan kalkabilir. Bu inisiyatifi kullanan kimi zaman kural koyandır, kimi zaman kural bozan. 

 

Üniversiteden istifa ettiğim gün, aynı gün, aynı saat hissettim bunu. Nefes alıyorum. Birbiri ardına konmuş kurallardan, bu kurallara göre şekillendirilmekten uzaklaştığım ilk gün. Büyük bir boşluk hissetsem de -ki öğrencilikten başka hiçbirşey bilmeyen ben bundan sonra da ne yapacağımı bilemiyordum- bu boşlukta avazım çıktığı kadar bağırarak koşmak istiyordum. 

 

 

 

"İlk Nefes", el dokuması, video yerleştirme

yün, misina, 200 x 100 cm, 2011

 

 

Nitekim öyle oldu. Oradan oraya gezmek, gezdiğim yerlerde yeni şeyler öğrenmek, bu öğrendiklerimin gerçekliğini hissetmek. Gerçeklik çok ilginç bir duygu. Bir kitabı okurken fontlarına dokunamadığım, tabletimden okuduğum kitabın sayfalarını çeviremediğim gibi, karşılaştığım yeni yeni insanların da seslerini tutamıyordum. Oysa o sesler büyük bir yoklukla kulağımdan girip ruhuma işliyordu. Duyduklarımı özümsemeye başlamıştım. Öncesinde; geçirdiğim öğrencilik yıllarımda, doktoraya kadar geçen sürede sesler gerçekliğini kaybetmeye başlamıştı çünkü. Hatta duyduklarımın gerçekliğini sorguladığım yıllar bile geride kalmıştı. O sıralar hiçbirşey bana ilginç, yeni, araştırılabilir gelmiyordu. 

 

Bu inanmazlık halinin nedeni duvarlardı. Fakültenin bina tasarımı, rengi, koridorların boşluğu, fikirlerin aynılığı, benzerliği, konuşmaların tekdüzeliği... Bir küpün içine hapsolmuş insanlardık ve oradan hiç çıkamayan...  İşte iş arkadaşlarımın türlü yönlendirmeleri ile bir de baktım ki o ortamdan yok olma inisiyatifimi kullanabiliyorum. İşte o an NEFES almaya başladığım zamandır. Beni yok etme inisiyatifi ile benim yok olma inisiyatifim bir nefes gibi yok etti beni. Vücudumdan attığım bu eski nefes ardından aldığım yeni nefes benim için başka başlangıçların habercisi oldu. 

 

Şimdiye kadar olmadığım kadar üretken oldum. Ortada bir kırılma anı varsa ve bunu hissediyorsan mutlaka cesur olmalısın. Oldum. Düzeni, Hayat Garantisi maaşlı iş ve sigortayı :) hiç düşünmeden tam bir yokluğun içine düştüm. Bu yokluk içinde uçacağımı söyleseler inanmazdım. 

 

Şimdi istediğim işi yapıyor, istediğim hayatı yaşıyorum. Alkış da daha keyifli, başarısızlık da sadece benim. Benim olan şey hiç de acı vermiyor üstelik, pek keyifli. Karşılaştığım olumsuzluklar bile hiç bu kadar güzel olmamıştı... Benim olan şey başkalarına da ilham vermeye başlamıştı... İyi ya da kötü niyetle benimle ilgilenenleri durup izliyorum. Ancak şimdi HİÇBİR yerde olmanın büyük huzurundayım..     

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

You Might Also Like:

Maharet...

September 25, 2018

Dans edin size çıksın...

September 14, 2018

1/15
Please reload